True love lasts forever Patch...03

posted on 24 Oct 2011 22:25 by kimmarin
 
 
 
 
 
 
 

Patch……………….03

 

 

 

 

 

            “ พี่แจจุงค่ะ  ทำไมพี่ทำอาหารเก่งจังเลยเนี่ย ” ยุนอาที่ยืนเป็นลูกมือช่วยแจจุงจัดอาหารชุดพิเศษ  อดที่จะถามคนที่กำลังทำอาหารอยู่ด้วยใบหน้าจริงจังออกไปไม่ได้เลยว่า              ทำไมน้า...ผู้ชายอย่างพี่แจจุงถึงทำอาหารเก่งขนาดนี้?


 

 

 

 

 

            “ นี่ยุนอาว่าพี่เก่งแล้วเหรอ   ถ้าอย่างนั้นระดับเชฟตามภัตตราคารหรูๆ  เขาไม่สุดยอดแห่งความเก่งเลยเหรอ ” เผลอเงยหน้ามามองแจจุงแปบเดียว  พอเหลือบไปอีกทีแจจุงก็จัดอาหารเสร็จไปอีกชุดเสียแล้ว  ทั้งที่ยุนอายังไม่เห็นแจจุงหยิบจานมาตอนไหนด้วยซ้ำ  ปากเรียวของหญิงสาวห่อเข้าหากันก่อนจะอุทานออกมาด้วยความทึ่ง


 

 

 

 

 

            “ ฮู้!  เสร็จอีกแล้ว   มีพี่แจจุงคนเดียวเหมือนมีเชฟนับ 10 คนเลย ” ยุนอาเวอร์อย่างยิ้มๆก่อนจะหันไปช่วยแจจุงเรียงอาหารจานที่เสร็จแล้ว 


 

 

 

 

 

            “ ได้ยินแต่เสียงแก   นึกว่ามาช่วยพี่แจจุงจนเพ้อ  ที่ไหนได้  ยืนสบายคุยโม้ให้พี่แจจุงทำคนเดียวนี่น่า ” ยูริตวัดนิ้วชี้ใส่เพื่อนรักเบาๆเป็นเชิงหยอกทันทีที่เดินเข้ามาตามเสียงของยุนอาที่ดังลอดออกไปจนถึงห้องโถงใหญ่  ยูริยิ้มให้แจจุงที่เงยหน้ามามอง  ก่อนจะรีบเดินไปดูอาหารแต่ละอย่างใกล้ๆด้วยแววตาชื่นชมอย่างปิดไม่มิด


 

 

 

 

 

            “ เป็นไงล่า  พี่แจจุงของเค้าเก่งป่ะล่ะ ” นิ้วโป้งเรียวๆของยุนอาถูกเจ้าตัวยกขึ้นมาตวัดจมูกเป็นท่าทางประกอบคำพูด  จนแจจุงที่เงยหน้าขึ้นมาจากแกงกิมจิที่เดือดปุดๆในหม้ออดอมยิ้มไม่ได้  ยูริย่นคิ้วใส่เพื่อนรักก่อนจะถียงออกไป  พร้อมเดินไปกอดคอยุนอาไว้ด้วย


 

 

 

 

 

            “ พี่แจจุงอ่ะเก่งนะ  ใช่   แต่พี่แจจุงของยุนอาเนี่ย  ไม่ใช่แหล่ะ ” ยูริว่าก่อนจะพลักหัวเพื่อนรักเบาๆ   ยุนอาที่ไม่ได้ตั้งตัวที่ถูกผลัก  หลังจากทรงตัวไม่ให้ล้มลงไปได้จึงลูบหัวปอยๆก่อนจะมุทะลุเถียงยูริต่อ


 

 

 

 

 

            “ เข้าใจคำว่าเนียนป่ะ...คือตอนนี้พี่แจจุงไม่มีใครไง  เค้าก็จะเนียนว่าพี่แจจุงเป็นของเค้าไปก่อนไง  เข้าใจป่ะ   ไม่เหมือนตัวเองนี่  อุ๊บ!!!!.....ยูริ....ยูริ..อ่า... ” หลังจากกำลังพูดได้ไม่นานเสียงที่ขาดๆหายๆของยุนอาทำให้แจจุงต้องเงยหน้าขึ้นมอง  ภาพที่เห็นคือยูริกำลังพยายามปิดปากยุนอา   แต่พอยูริหันมาเห็นแจจุงก็เป็นจังหวะให้ยุนอาหลุดออกมาได้


 

 

 

 

 

            “ จะปิดปากเค้ามั้ยเนี่ย ” ยุนอาบ่น


 

 

 

 

 

            “ เงียบเหอะน้า...แหะๆๆ  ไม่มีอะไรหรอกค่ะพี่แจจุง ” ยูริยิ้มเฝื่อนๆ 


 

 

 

 

 

            “ นี่...อย่าบอกนะว่าแกกลัวพี่แจจุงจะรู้ว่าแกชอบชางมินอ่ะ... ” จะปิดปากเพื่อนรักอีกสักที  ยูริก็เห็นว่ามันคงช่วยอะไรไม่ได้มากแล้ว  หญิงสาวจึงทำได้แค่ยืนบิดหลบสายตาแจจุงไปมาเท่านั้น


 

 

 

 

 

            “ เฮ้ย....แกจะบ้าเปล่าเนี่ย   พี่แจจุงรู้ตั้งนานแล้ว ก็แกอ่ะบอกพี่เขาเองไง ” ยุนอาทวนความจำให้เพื่อนด้วยความงง   ก่อนที่ยูริจะแผดเสียงออกมา


 

 

 

 

 

            “ ก็จำได้  แล้วก็รู้ด้วย   แต่อย่าย้ำได้มั้ย   มันเขินนะ ” แจจุงยิ้มขำให้สองสาวที่ยังเถียงกันไม่เลิก  ก็จริงนั่นแหล่ะเรื่องที่ยูริชอบชางมินน่ะไม่ใช่แค่เขาหรอกที่รู้แต่ทุกคนแม้กระทั่งชางมินเองก็รู้   แต่เพราะมันไม่ใช่เรื่องที่เดือดร้อนอะไรใคร  แจจุงและทุกคนเลยไม่มีใครไปวุ่นวาย  มีก็แต่ยุนอาที่คอยแซวอยู่เป็นครั้งคราวเท่านั้น  แจจุงหันไปสนใจแกงกับต้มอะไรอีก 2-3 อย่างในหม้อแล้ว  โดยมีเสียงงุ้งงิ้ง และเสียงหัวเราะของทั้งยุนอาและยูริดังมาเป็นระยะ  จนกระทั่งเสียงโมบายที่หน้าประตูห้องครัวดังขึ้น  ทั้งแจจุงยุนอากับยูริจึงหันไปมอง


 

 

 

 

 

            “ ต้องการพนักงานบัญชีที่อยากมาช่วยพ่อครัวคนเก่งรึเปล่า ” จียงนั่นเองที่โผล่หน้ามา  ยุนอายูริมองหน้ากัน 


 

 

 

 

 

            “ พี่จียงงงงง...สวัสดีค่ะ  กรี๊ด!!!!!! ” ยุนอากับยูริพูดพร้อมกัน   ก่อนจะมีเสียงกรี๊ดออกมาเบาๆเมื่อจียงหันมายิ้มรับ


 

 

 

 

 

            “ วันนี้ไม่ทำ  โอที หรือไง  ปกติไม่เคยพลาด ”  แจจุงพูดไปด้วยในขณะที่มือก็ยังกวนแกงในหม้อพร้อมๆกันทั้ง 2 หม้อ   จียงเดินยิ้มๆเข้าไปแย่งกระบวยมาจากเพื่อนรักอันหนึ่งก่อนจะยืนคนแกงในหม้อข้างๆแจจุง


 

 

 

 

 

            “ แต่วันนี้ฉันพลาดเพราะห่วงเพื่อน  ได้ข่าวว่ามีลูกค้าพิเศษ ”


 

 

 

 

 

            “ อ่า...ใช่ ” แจจุงนึกนิดๆ  ก่อนจะร้องอ๋อออกมา  เหตุการณ์เมื่อคืนลอยเข้ามาในหัวทันที   เมื่อคืนนี้ตอน 5 ทุ่ม พ่อกับแม่ของเขาโทรมาหา   ตอนแรกแจจุงรู้สึกไม่ดีเลยคิดว่ามีเรื่องอะไร   แต่พอได้ฟังแจจุงก็คลายกังวลพร้อมๆกับรับงานใหญ่มาด้วย  คือพ่อกับแม่ของแจจุงเนี่ยลืมไปว่า   วันจันทร์ที่จะถึงนี้  ซึ่งก็คือวันนี้แล้วของเหตุการณ์ปัจจุบัน  ได้มีลูกค้ารายใหญ่เหมาร้านหลัง 2 ทุ่มไว้ทั้งร้าน  แต่ให้จัดอาหารเพียงทีเดียวแต่ที่ใหญ่ๆเท่านั้น   ถามไปถามมาก็ได้ความว่าเป็นการดูตัวของพวกลูกคนรวยที่จะแอบมานัดดูตัวกันก่อนที่จะปล่อยข่าวออกไป  เพราะเกิดข่าวออกไปก่อนแล้วคู่ดูตัวไม่แต่งงานกันก็อาจนำมาซึ่งความเสียหายของวงศ์ตระกูลได้  พวกเขาจึงมานัดเจอกันที่ภัตตราคารเล็กๆแบบนี้  แทนภัตตราคารหรูนั่นเอง   แจจุงบอกกับพ่อและแม่ไปว่าไม่ต้องห่วง  เขาจะจัดการให้เอง  ท่านทั้งสองจึงล้มเลิกความคิดที่บินด่วนกลับโซลและฝากความหวังไว้กับแจจุง


 

 

 

 

 

            “ งานเลี้ยงรึไง   ถึงเหมาทั้งร้านแบบนี้ ” จียงถาม


 

 

 

 

 

            “ งานดูตัวเฉยๆ  แต่ลับๆนะ ของพวกไฮโซ ” แจจุงเปรยผ่านๆ  แต่ก็รู้ดีว่าจียงต้องเข้าใจแน่นอน


 

 

 

 

 

            “ อ๋อ  เลือกร้านที่ไม่เป็นจุดสนใจมากซินะ ” จียงช่วยแจจุงตักแกงใส่โถที่เตรียมไว้อย่างไม่ค่อยถนัดนัก  แต่ทุกสิ่งอย่างก็ออกมาเรียบร้อยดี  เหลือแต่รอเวลาที่ลูกค้าจะมาถึงเท่านั้น


 

 

 

 

 

20.00 น. ทุกคนในร้านพากันมานั่งที่โต๊ะกลมใหญ่ที่มีให้พนักงานไว้นั่งกินข้าว


 

 

 

 

 

            “ ฉันคิดว่าอย่างน้อยก็น่าจะมีแสงไฟหน้ารถโผล่มาให้เห็นซะอีก ” ชางมินบ่นหลังจากเพิ่งกลับจากไปดูที่หน้าร้านมา  จุนซูทำหน้าประชดประชันใส่


 

 

 

 

 

            “ อย่าเวอร์น่าชางมิน  นายจะตรงไปไหนเนี่ย  เค้าอาจจะมาราวๆ 1-2 นาทีนี่ก็ได้ ” แจจุงกับจียงหันมายิ้มขำๆกับความระเบียบจัดของชางมิน  มีก็แต่ยูริที่ลอบยิ้มจนยุนอาอดสะกิดแซวไม่ได้


 

 

 

 

 

            “ นี่!หนูมีอะไรสนุกๆอ่ะ  เป็นลูกแก้วทายรัก  อยากเล่นม๊าาาาา ” ยุนอาเสนอเพราะเห็นทุกๆคนกำลังว่างพร้อมกันพอดี จุนซูกับจียงพยักหน้าเห็นด้วย  ยุนอาก็รีบวิ่งไปที่ล๊อกเกอร์เก็บของทันที   5 นาทีผ่านไปหญิงสาวก็กลับมาพร้อมกล่องกระดาษสีสายรุ้งใบกลางๆใบหนึ่ง


 

 

 

 

 

            “ มันเล่นยังไงเหรอยุนอา ” แจจุงทำทีเป็นสนใจเพราะยุนอาดูอยากนำเสนอเหลือเกิน


 

 

 

 

 

            “ ก็....ในนี้จะมีโหล 3 ใบค่ะ ใบนี้.. ” โหลที่มีลูกแก้วสีแดงอยู่ประมาณครึ่งโหล  พร้อมกับมีกระดาษที่เป็นภาษาญี่ปุ่นแปะไว้เต็มไปหมด    “ ใบนี้ในลูกแก้วแต่ละใบจะบอกลักษณะเนื้อคู่ของคนที่จับค่ะ   ส่วนใบนี้..... ” ยุนอาหยิบโหลที่มีลักษณะเหมือนใบแรกออกมาอีก  แต่คราวนี้ลูกแก้วในนั้นเป็นสีน้ำเงิน  “ จะทายลักษณะนิสัยของเนื้อคู่เราในอนาคตค่ะ  และสุดท้าย... ” หยิบโหลที่เหมือนกับใบที่ 1 และ 2 ออกมาวางเรียงกันและดหลใบที่ 3 เป็นลูกแก้วสีเหลือง  “ ใบนี้สำคัญมากค่ะ  เพราะมันจะบอกระยะเวลาที่เราจะได้เจอคนที่โหลใบที่ 1 และ 2 บอกไว้ ” ยุนอานำสามโหลมาเรียงต่อกันให้ทุกๆคนดู


 

 

 

 

 

            “ เชื่อได้จริงเหรอยุนอา ” จุนซูตะแคงขวดโหลราวกับจะพยายามอ่านภาษาญี่ปุ่นบนขวดทุกโหลให้ออกให้ได้


 

 

 

 

 

            “ โธ่  พี่จุนซูค่ะ  หนูก็บอกแล้วไงค่ะว่าเล่นเอาสนุกจะเชื่อหรือไม่ก็ได้   มะ  มาเล่นกัน ” ยุนอากวักมือเรียกทุกคนก่อนจะกวาดทั้ง 3 โหลมาใกล้ตัวเอง   แจจุงกับชางมินส่ายหน้าน้อยๆ  ผิดกับจุนซูและจียงที่อยากจะเล่นซะเต็มเปี่ยม


 

 

 

 

 

            “ นี่ยุนอา  แกอย่าบอกนะว่านี่เป็นของฝากของพี่ไอโกะ  ที่พักอยู่ห้องข้างๆอ่ะ ” ยูริโพล่งถาม  ยุนอาทำเป็นไม่สนใจเพื่อนก่อนเริ่มเขย่าโหลไปมา


 

 

 

 

 

            “ อืม...ทำไมอ่ะ ”


 

 

 

 

 

            “ ก็ถ้าเป็นงั้น  คำทำนายในลูกแก้วแต่ละใบก็จะเป็นภาษาญี่ปุ่นนะซิ ” ชางมินพูดขัดขึ้นเพราะก็นึกสงสัยมาตั้งแต่เหเนสลากบนขวดโหลแล้ว  แต่สำหรับยูริการที่มีความเห็นตรงกับชางมินแบบนี้มันเป็นเรื่องน่าปลื้มสำหรับเธอ


 

 

 

 

 

            “ ไม่ใช่ซะหน่อย   นี่มันเป็นของฝากจากญี่ปุ่นก็จริง  แต่พี่เขาบอกว่าคำทานายในลูกแก้วมี 3 ภาษาเท่ากับใบบอกวิธีการเล่น นี่ไง... ” ยุนอาชูใบบอกวิธีการเล่นให้ทุกคนดู  ซึ่งมันมีบอกทั้ง ญี่ปุ่น เกาหลี และอังกฤษจริง


 

 

 

 

 

            “ ทำไมนายต้องขัดด้วยนะ  เริ่มเ