True love lasts forever Patch...02

posted on 12 Oct 2011 23:45 by kimmarin
 
 
 
 
 

Patch……………….02


 

 

 

 

*************************************


 

 

 

08.00 น.   ร้านอาหาร KIMSARANG


 

 

 

 


 

            “ ชางมิน   ฉันจะพูดกับนายเป็นครั้งที่หมื่นๆนะ  ฉันเป็นพี่นาย   นายต้องเรียกฉันว่าพี่ ” จุนซูเท้าสะเอวประกาศกร้าวใส่ชางมินที่กำลังก้มๆเงยๆเช็ดโต๊ะ เก้าอี้ในร้าน  ด้วยใบหน้าบูดบึ้ง


 

 

 

 


            “ จุนซู นายว่างมากนักใช่มั้ย   ถึงเที่ยวมาหาเรื่องฉันแต่เช้าแบบนี้เนี่ย ” ชางมินโยนผ้าขี้ริ้วใส่กระป๋องน้ำ  ชายหนุ่มยืดความสูงข่มจุนซูก่อนจะเดินเลี่ยงออกไป


 

 

 

 


            “ ฉันไม่ได้หาเรื่อง  ฉันกำลังสอนนายต่างหาก  ชางมิน...กลับมานี้เดี๋ยวนี้นะ  เรายังพูดกันไม่จบนะ...ย๊ากกกกกก ”  จุนซูตะโกนลั่นก่อนจะเตรียมวิ่งไล่ตามชางมินไปหลังร้าน  โดยไม่สนใจว่าตัวเองยังไม่ได้กวาดถูร้านเลย  ทั้งๆที่อีกแค่ 2 ชั่วโมงร้านก็จะเปิดอยู่ร่อมร่อแล้ว  ถึงแม้ว่าจุนซู และชางมินจะเป็นถึงผู้จัดการร้าน  และหลานเจ้าของร้าน  แต่ทว่างานเล็กๆน้อยๆอย่างเช็ดโต๊ะ เก้าอี้และกวาดบ้าน ถูบ้านนั้นทั้งสองก็ต้องเป็นคนดูแล  เพราะร้านนี้ก็ไม่ใช่ร้านใหญ่อะไรมากมายที่ต้องการคนงานเพิ่ม  ลำพังยุนอากับยูริ แค่รับแขก เสิร์ฟ และล้างจานก็หนักหนาพอดูแล้ว  เรื่องเล็กๆน้อยๆแค่นี้  จุนซูกับชางมินจึงช่วยกันดูแล  เพราะถึงยังไงก็ยังอาศัยอยู่ที่นี่


 

 

 

 

 


            ยุนอา กับยูริที่เพิ่งมาถึงได้แต่ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย  เมื่อได้ยินเสียงเอะอะดังออกมาจากร้านตั้งแต่ยังไม่ถึงประตูร้าน


 

 

 

 


            “ เสียงเอะอะ อะไรกันนะ ” ยุนอาว่าเบาๆ  นิ้วเรียวถูกยกมาทาบที่ปากคล้ายกำลังสงสัย


 

 

 

 


            “ เดาไม่ผิดก็คงเป็นพี่จุนซู กับชางมินเถียงกันล่ะมั้ง ” ยูริว่า  ก่อนจะแทรกตัวเข้ามา แล้วพากันเดินไปที่ห้องล๊อกเกอร์


 

 

 

 


            “ แหมๆๆๆ...อะไรที่เกี่ยวกับชางมินอ่ะ   เพื่อนฉันก็รู้มันไปซะทุกอย่างเลยเนอะ ” ยุนอาแซวเพื่อนซี้เบาๆ  หญิงสาวยักคิ้วให้ยูริที่หันมาทำหน้าระอาใส่ให้อย่างยั่วๆ


 

 

 

 


            “ รู้ดีไปซะทุกเรื่องเหมือนกันแหล่ะ  เพื่อนฉันเนี่ย  แล้วเนี่ยมัวแต่สนใจคนอื่นเขา ไม่เห็นกะยักสนใจเรื่องตัวเองเลย ”


 

 

 

 


            “ ใครว่าไม่สน  ฉันก็สนอยู่ทุกวันแหล่ะ   แต่มันยังไม่เจอคนที่ใช่เฉยๆ ” ยุนอาไม่พูดเปล่า ทั้งสองมือของเธอยังคงวุ่นวายกับการเปลี่ยนแบบฟอร์มไปด้วย  เช่นเดียวกันกับยูริ


 

 

 

 


            “ อืมๆๆ....เข้าใจแหล่ะ   ขอให้เจอเร็วๆล่ะกัน  งั้นฉันไปดูชั้นบนก่อนล่ะกัน ”


 

 

 

 

 


            “ ฉันก็จะไปจัดการในครัวก่อน วันนี้พี่แจจุงต้องลงครัวเองแน่ๆ ซ้อกับเฮียไม่อยู่แบบนี้ ”สองสาวพยักหน้าให้กันก่อนจะแยกย้ายกันไปทำงาน กว่าจะล่วงเลยแล้วเสร็จสิ้นก็ 10.00 น. พอดี

 

 

 

 


 

            “ ร้าน KIMSARANG ยินดีต้อนรับค่ะ ”

 

 

 

 


 

 

 

 

 


 

บริษัท CHONG INTERNATIONNAL


 

 

 

 


 

            “ ไม่เอาน่าแทคยอน  ฉันเคยบอกนายแล้วใช่มั้ย ว่าให้หาตัวปั๊มลายเซ๊นต์ฉันมานะ  เอกสารปึกใหญขนาดนี้ทำวันเดียวก็ไม่หมดหรอกน่า ”  ยุนโฮหยิบเอกสารสำคัญของทางบริษัทชุดหนึ่งขึ้นมาก่อนจะโยนมันไว้ที่เดิมด้วยอารมณ์ที่ไม่ค่อยสู้ดีนัก


 

 

 

 


            “ เห็นจะไม่ได้หรอกครับคุณยุนโฮ  มันอันตรายเกินไปที่จะมีการปลอมแปลงลายเซ๊นต์ ” แทคยอนเลขาร่างสูงของยุนโฮกล่าวเรียบๆ


 

 

 

 


            “ โอ้ย!  งั้นฉันก็ไม่ทำหรอกงั้นอ่ะ ”  ยุนโฮว่า  ก่อนจะเตรียมคว้ากุญแจรถขึ้นมา  แต่แทคยอนกลับคว้าไว้ก่อน  ยุนโฮชำเลืองตามองเลขาคนสนิทอย่างหาเรื่อง   แต่แทคยอนชินเกินกว่าที่จะเกรงสายตาแบบนั้นของเจ้านายเขาแล้วล่ะ


 

 

 

 


            “ ถ้าคุณยุนโฮไม่เซ๊นต์   แผนกต่างๆที่กำลังรอการอนุมัติจากคุณจะไม่สามารถทำงานได้  งานจะค้าง  และสต๊อกจะเกิดการจำหน่ายล่าช้า  นั้นย่อมส่งผลที่ไม่ดีต่อบริษัทนำเข้าระดับแนวหน้าอย่างเรานะครับ  ถ้าของที่ส่งเข้ามาไม่ได้รับการปล่อยออกไป เพราะรอลายเซ๊นต์ท่านประธานแค่คนเดียว ” แทคยอนรายงานทุกอย่างด้วยความใจเย็นสุดขีด  เขารู้ดีว่ายุนโฮขี้โมโห  เพราะฉะนั้นจะมาใจร้อนใส่ยุนโฮนั้นย่อมไม่ใช่ทางที่ดี  อีกอย่างยุนโฮก็เป็นคนที่มีเหตุผลพอตัว  แต่ที่ไม่อยากทำเพราะที่ทำงานยังไม่มีอะไรดึงดูดใจให้อยากนั่งทำงานทั้งวันต่างหาก


 

 

 

 


            “ โอเคๆครับคุณเลขา   แต่ท่านประธานอย่างผมขอถามอะไรคุณหน่อยนะครับ ” ยุนโฮยอมเลขาคนสนิทในที่สุด   แต่ก็อย่าหวังว่าจะไม่มีอะไรแลกเปลี่ยน  และแทคยอนก็รู้กฎข้อนั้นดี


 

 

 

 


            “ เชิญครับ....แต่ถ้าคุณจะต่อรองว่า  ให้คุณเสร็จจากนี้แล้วไปเที่ยวเล่นได้ล่ะก็  ผมขอปฏิเสธครับ ” ยุนโฮอ้าปากค้าง   แน่นอนเขารู้อยู่แล้วว่าแทคยอนรู้ทัน และรู้ใจเขาดียิ่งกว่าใคร แต่แบบนี้มันไม่เกินไปหน่อยเรอะ


 

 

 

 

 


            “ เฮ้!!!!  นี่มันไม่เกินไปหน่อยรึไงแทคยอน   นายจะบอกว่าหลังจากงานนี้แล้วฉันยังมีงานต่ออีกงั้นเหรอ ” แทคยอนค้อมหัวน้อยๆเป็นสัญญาณว่าใช่   แต่ยุนโฮ กับมองท่าทีนั้นด้วยความหัวเสียทันที


 

 

 

 


            “ ไม่เด็ดขาด  วันนี้ฉันไม่รับงานอะไรอีกแล้ว   ไปยกเลิกงานอะไรก็ตามแต่ที่จะมีไว้ซะ ” ยุนโฮโบกมือไล่   พลางหมุนเก้าอี้ลงเพื่อตั้งท่าเซนต์เอกสารให้หมดๆไป


 

 

 

 


            “ คุณยุนโฮครับ  ค่ำนี้คุณมีนัดทานข้าวกับว่าที่คู่หมั้น คุณโซมี นะครับ ” แทคยอนเป้นคนที่เก็บความรู้สึกทั้งทางคำพูดและสีหน้าได้อย่างดีเยี่ยม   แต่ทว่าไม่ใช่กับยุนโฮ  มันคงเป็นเรื่องที่เสมอภาคกันที่แทคยอนดูยุนโฮออกแค่ไหน  แทคยอนก็ดูยุนโฮออกแค่นั้น  และถึงแม้จะเก็บซ่อนแค่ไหนดูปราดเดียวก็รู้แล้วว่า  แทคยอนคงลำบากใจไม่น้อย


 

 

 

 

 


            “ ไปก็ไป  แค่ไปพบนี่  แล้วนายก็เลิกทำหน้าลำบากใจแบบนั้นได้แหล่ะ  ต่อสายหายูชอนให้ฉันด้วย ” แทคยอนพยักหน้าเบาๆ  ก่อนจะกดต่อสายหายูชอนให้ยุนโฮทันที  รอสายสักพักปลายสายก็ส่งเสียงตอบกลับมา


 

 

 

 

 


(โอเค  แทคยอนฉันรู้ว่าเป็นนาย  ตามไอ้หมีบ้าตัวนั้นมาพบฉันเร็ว) แทคยอนอดจะซ่อนรอยยิ้มไม่ได้เลยจริงๆ  ยูชอนส่งเสียงออกมาแทบจะทันทีที่รับโทรศัพท์เลยทีเดียว  นั้นก็ไม่ใช่เพราะอะไร  คุณยูชอนรู้ดีว่าไม่มีเรื่องไหนของยุนโฮที่ไม่ต้องผ่านเขา   นั้นจึงไม่แปลกเลยที่คุณยูชอนจะรู้ว่าแทคยอนจะเป็นคนต่อสายให้ยุนโฮ  เนื่องจากว่ามันก็เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว


 

 

 

 


            “ เอามานี่ แทคยอน ” ยุนโฮที่ได้ยินแว่วๆเพราะสายโทรศัพท์อยู่ใกล้เกินไป  และคิดว่าคนปลายสายก็คงพูดไม่ได้เบาด้วย  นั้นจึงไม่แปลกเลยที่เขาจะได้ยินทั้งหมดแม้ว่าจะไม่ชัดก็ตาม


 

 

 

 


(ไงเพื่อนเลิฟ  ยุนโฮ) ยุนโฮแอบยี้กับคำพูดของเพื่อนอย่างขำๆ


 

 

 

 


            “ เปลี่ยนเร็วจริงนะแก  เมื่อกี้ฉันยังได้ยินแกเรียกฉันว่าไอ้หมีบ้าอยู่เลย ”


 

 

 

 


(ไม่เอาน่ายุนโฮ   นานๆโทรมาทีนายจะมาโกธรฉันกับไอ้แค่ฉันเรียกนายว่าหมีบ้าเนี่ยนะ  ว่าไง...คราวนี้มีอะไรอีก)


 

 

 

 


            “ เบื่อวะ  จัดที่พักไว้ให้ฉันที  ฉันจะลงไปพักที่แชจูซักอาทิตย์ ” ในขณะที่พูดยุนโฮก็รู้ดีว่าแทคยอนรู้แล้วว่าเขาควรจะทำยังไงต่อไป  จึงไม่ลืมที่จะหันไปมองเลขาคนสนิทเป็นการส่งสัญญาณด้วย  แทคยอนค้อมหัวนิดๆก่อนจะหมุนตัวออกไป  เพื่อจัดการเคลียร์ตารางงานให้เจ้านาย


 

 

 

 


(โอเคเลย   แล้วแกจะมาเมื่อไหร่วะ)


 

 

 

 


            “ วันนี้แหล่ะ   แต่อาจจะถึงค่ำๆให้ฉันจัดการธุระทางนี้แล้วฉันจะแวะไปลากตัว ท๊อปมันไปด้วย ”


 

 

 

 


(แหมๆๆ  อย่างนี้ก็เด็ดดิวะ   3 หนุ่มหล่อกรุงโซลจะลงมาพร้อมกันแบบนี้  ว่าแต่ท๊อปมันจะมากับแกด้วยรึไง  เมื่อวานคุยกันมันยังบอกว่ามันยุ่งอยู่เลย)


 

 

 

 


            “ มันอยากยุ่งให้มันยุ่งไป  แต่ถ้ามันจะขัดใจฉันล่ะก็ไม่มีทาง  แค่นี้นะ ” ยุนโฮกดวางสายเพื่อนทันทีอย่างไม่ต้องห่วงว่ามันจะเสียมารยาทแค่ไหน  ก่อนท่านประธานบริษัทที่ไม่เคยทำงานมาเป็นเดือน   จะตั้งหน้าตั้งตาจัดการเอกสารตรงหน้าอย่างเอาจริงเอาจัง   แทคยอนแง้มประตูมาดูด้วยรอยยิ้มเบาๆ  ก่อนจะปิดประตูลงเพื่อให้เจ้านายของตัวเองได้เร่งงานให้เสร็จเร็วๆตามใจปราถนา


 

 

 

 


 

บริษัท T.O.P TOUR


 

 

 

 


 

            “ เห็นว่าฝ่ายการตลาดจะเพิ่มสายบินที่เอเชียเพิ่มขึ้นอีก 4 สาย  ยังไงคุณช่วยจัดการให้ผมทีนะครับ ฮโยริ ” ท๊อปสั่งงานเลขาสาวด้วยความคล่องแคล่ว  ในขณะที่กำลังจะก้าวเดินไปเข้าประชุมในอีกห้องหนึ่ง แต่โทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้นซะก่อน ท๊อปหันไปมองที่ฮโยริก่อนจะยื่นมือไปรับโทรศัพท์จาเลขา


 

 

 

 


            “ ฮัลโหล ”


 

 

 

 


(ไงเพื่อน  ไอ้ยุนโฮมันโทรหาแกยัง) ยูชอนนั่นเอง   ท๊อปคิดในใจก่อนจะตอบกลับออกไป


 

 

 

 


            “ ยัง  เพราะถึงโทรมาตอนนี้ฉันก็ไม่ว่างรับอยู่ดี ” ท๊อปพูดติดตลกหน่อยๆ  ก่อนจะหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องประชุมเพื่อคุยกับยูชอนให้เสร็จก่อน


 

 

 

 


(เออ...แกรีบๆไม่ว่าง  แล้วก็เตรียมตัวให้ว่างซะ)


 

 

 

 


            “ เรื่องยุนโฮอีกแล้วดิ  เฮ้ย!คราวนี้ฉันไปด้วยไม่ได้จริงๆนะเว้ย  กำลังจะเปิดทัวร์อีก 4 สายในเอเชีย   เคลียร์งานให้เสร็จตามใจมันได้หรอก ” ท๊อปบอกด้วยน้ำเสียงติดเครียด  เพราะถึงเขาจะพูดไปแบบนั้น  แต่ก็ไม่ใช่ว่าเขาจะสามารถทำได้จริงๆ  เพราะถ้ายุนโฮได้ลองโทรมาอาละวาดใส่เขาล่ะก็  เขาก็ไม่ค่อยอยากขัดใจหมอนั่นเท่าไหร่ซะด้วย


 

 

 

 


(เออ...น่า  ยังไงแกก็เตรียมอธิบายให้มันฟังล่ะกัน   แต่จะให้ดีฉันว่าแกสั่งให้แม่บ้านแกจัดกระเป๋าไว้เลยจะดีกว่า ฮ่าๆๆๆๆๆ)


 

 

 

 


            “ เออๆ เข้าใจแล้ว   งั้นแค่นี้ก่อนนะเว้ย ” ท๊อปว่าก่อนจะยื่นโทรศัพท์ขืนให้เลขาสาว  แต่ทว่าพอเขาเตรียมจะหันหลังเดินไปเคลียร์งานต่อที่ห้องประชุม  เสียงโทรศัพท์เจ้ากรรมก็ดังขึ้นอีกครั้ง  ท๊อปหันกลับไป  ยิ้มเจื่อนๆของฮโยริทำให้ท๊อปพอจะเดาได้ว่าคนที่โทรมาคือใคร  ท๊อปถอนหายใจแรงๆหนึ่งทีก่อนจะหมุนตัวเดินไปทันที   ก่อนที่ฮโยริจะรีบกดสายรับด้วยความมั่นใจทันทีหลังเสร็จสิ้นคำสั่งของเจ้านาย


 

 

 

 


            “ โอเค  กดรับแล้วบอกมันซะ  ว่าผมกำลังจะไป ”


 

 

 

TBC.  Patch...03


 

 

 หายไปนานอ่ะ    ฮ๊ากกกกก....คงพูดเป็นเสียงเดียวกัน อิอิ

 

เอาน่า......มารอบทที่ 3 ดีกว่าเนอะ(น่าจะนาน  อีก)

 

 

 


 

*พื้นที่นี้ขอให้กำลังใจ แด่ผู้ที่กำลังประสบภัยน้ำท่วมทุกคน

 

หนูไม่รู้หรอกค่ะว่าพวกคุณเป็นใคร 

 

ไม่รู้ด้วยว่าตอนนี้พวกคุณกำลังทุกข์ใจแค่ไหน

 

เพราะมันต้องมากกว่าที่เด็กอย่างหนูจะคิดถึง

 

แต่ที่หนูคอยส่งกำลังใจไปให้ทุกคนเรื่อยๆแบบนี้

 

เพียงเพราะพวกคุณอยู่ใต้ฟ้าเดียวกันกับหนู

 

เหยียบอยู่บนดินเช่นกันกับหนู  ไม่อยากให้คนคิดไม่ดีคิดว่าเสแสร้ง

 

อยากจะบอกว่าห่วงใยและเห็นใจ

 

เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ คุณน้า คุณอา คุณป้า คุณลุง และคุณตา คุณยาย

 

ทุกท่านที่กำลังท้อแท้อยู่ตอนนี้  สู้ๆนะค่ะ   หนูแฟนคลับพี่ๆ TVXQ ที่เป็นคนไทยแท้ๆ

 

ขอเอาใจช่วยคนไทยทุกท่านค่ะ  เราต้องผ่านมันไปได้ค่ะ   สู้ๆๆๆๆๆนะค่ะ

 


  

Comment

Comment:

Tweet

หายไปนานจิงๆค่ะ
นึกว่าจะไม่แต่งต่อซะแล้วอ่ะ

รอๆๆๆๆๆๆ นะค่ะ

พระนางยังไม่ได้เจออันเลยอ่ะ

#1 By gift5530 on 2011-10-18 20:14