คอนโดโรแมนติค........1

posted on 04 Jul 2010 20:36 by kimmarin
 คอนโดโรแมนติค ตอนที่ 1


                  " ซองมินๆๆๆๆ ตื่นๆๆๆๆๆๆ "แจจุงรัวกำปั้นใส่ประตูห้องคยูมินยาวนานตามอารมณ์ที่เร่งรีบของเจ้าตัว และตอนนี้คิ้วสวยๆก็เริ่มผูกเข้าหากันอีกด้วย เมื่อเวลาที่ยืนอยู่หน้าห้องนี้กินเวลานานเกินไป โดยที่ไม่มีแม้เงาของเจ้าของห้อง



                  " ซองมินยังไม่ตื่นมั้ง...จะปลุกซองมินทำไมล่ะ...หืม "เมื่อเห็นว่าคนสวยของตัวเองดูจะอารมณ์ไม่ค่อยดีขึ้นเรื่อยๆ หลังจากปล่อยให้เคาะประตูห้องเพื่อนสนิทมาเป็นเวลานาน ตอนแรกยุนโฮก็ว่าจะไม่ยุ่ง ไม่ถาม แต่ถ้าไม่ยุ่ง ไม่ถามล่ะก็ เห็นทีว่าคนรักของเขาคงทุบประตูนั้นพังทันที หรือไม่ก็ไปเอากุญแจสำรองมาไขแล้วบุกเข้าไปในห้องของคยูมินเป็นแน่



                  " ซองมินนัดกับแจจุงแล้วก็จุนซูไว้ไง ว่าจะไปซื้อชุดนักศึกษาวันนี้อ่า ตัวเองนัดเองแท้ๆ ยังไม่ตื่นเลย...เชอะ "แจจุงตวัดสายตาเขียวปั๊ดใส่คนถาม ก่อนจะอธิบายเหตุผลออกไปอย่างโกธรๆ แล้วสะบัดหน้ากับร่างบางๆของตัวเองหลบหายเข้าห้องครัวไปทันที ยุนโฮมองคนสวยจนลับตา ก่อนจะตั้งสติได้ว่า ตัวเองถูกพาลซะแล้ว



                  " เอาแล้วไง... "ยุนโฮบ่นเบาๆเมื่อรู้ว่าตัวเองมีงานเข้า ก่อนจะปิดหนังสือพิมพ์ของวันนี้ที่เพิ่งมาส่งเมื่อช่วงเช้าวางลงกับโต๊ะกระจกใสแล้วเดินไปที่ห้องครัวทันที

                 

เสียงก๊อกๆแก๊กๆที่เกิดจากโลหะกระทบกันบ้าง อลูมิเนียมโดนกันบ้าง บ่งบอกให้รู้ว่าคนในครัวกำลังหาอะไรทำเพื่อระบายความโมโหที่ตัวเองมีแน่นอน เป็นแบบนี้เสมอแหล่ะ สำหรับคิมแจจุง โมโหหรือว่าโกธรอะไรมา ก็มักจะเข้าครัวเสมอ หยิบนู่นทำนี่ได้ซักพัก พอได้อาหารสูตรใหม่หรือคิดอะไรดีๆได้ อารมณ์ก็ดีขึ้นมาทันทีเชียวล่ะ...ไม่เชื่อคอยดู



                  " ซองมินอ่ะ...ชอบตื่นสายอยู่เรื่อยเลย..ฮึ่ย "คนสวยที่หน้าตาบึ้งตึงบ่นถึงเพื่อนรักอย่างเสียไม่ได้ มือบางหยิบของทุกอย่างในตู้เย็นออกมาวาง แล้วจัดการจับไอ้นู่นแกะ ไอ้นี่ล้าง ไอ้นั่นหั่นทันที ยุนโฮทำเพียงยืนกอดอกมองคนรักอยู่ตรงมุมหนึ่งของห้องครัว แจจุงไม่ใช่คนที่เข้าไปหวาน ไปอ่อนโยนด้วยแล้วจะหายอารมณ์เสีย แต่ถ้าลองปล่อยแบบนี้ไปซักพักล่ะก็ รับรองว่า....เดี๋ยวก็ยิ้ม



                  " อ่าๆๆๆ...เมื่อ 2 วันก่อนพี่ยุนโฮบ่นอยากกินอาหารง่ายๆไม่หนักท้องนี่น่า อืม...เซนวิชซักชิ้นกับกาแฟก็น่าจะพอน้า "แจจุงยกนิ้วชี้ขึ้นทาบที่ริมฝีปากพลางทำท่านึกคิดที่น่ารักซะจนคนที่แอบมองอยู่อดอมยิ้มตามไม่ได้ แจจุงดีดนิ้วดังเปาะเป็นสัญญาณความเข้าใจของตัวเองก่อนจะลงมือทำสิ่งที่คิดไว้ ก็เพราะความโมโหทำให้แจจุงกวาดของในตู้เย็นออกมาหมด แล้ววัตถุดิบที่มีก็ทำให้นึกถึงเรื่องที่คนรักบ่นไว้เมื่อ 2 วันก่อน ของง่ายๆที่ไม่หนักท้องในช่วงเช้า จากที่เห็นแซนวิชนี่แหล่ะดีที่สุด เมื่อคิดเมนูออกแล้วคนสวยของบ้านก็ตั้งหน้าตั้งตาทำอาหารแบบลืมเรื่องที่โกธรอยู่ไปในทันที ก็เป็นจริงอย่างที่ยุนโฮพูดไว้ไม่มีผิด ก็แล้วตอนนี้คนที่เคยโมโห หน้าบึ้งๆหายไปแล้วนี่น่า ดูแจจุงที่กำลังยิ้มร่าคิดเมนูอาหารที่เขาชอบแบบนี้น่าดูกว่าเยอะเลย



                  " ทำอะไรอยู่ครับคนสวย "ยุนโฮเอ่ยก่อนจะเคลื่อนย้ายตัวเองจากเคาท์เตอร์ครัวมายืนพิงตู้เย็นที่อยู่ข้างหลังคนรัก แจจุงอมลมจนแก้มพองนิดๆก่อนจะหันหลังกลับมาส่งสายตาปะหลับปะเหลือกให้คนรัก



                  " ทำแซนวิชให้หมีกิน "แจจุงบอกยิ้มๆก็ตอนแรกน่ะ เพิ่งนึกได้ว่างอนคนรักอยู่ แต่พอได้จิกกัดเล็กๆน้อยๆโดยการว่าคนรักเป็นหมีแบบนี้ ก็ทำให้คนที่ตั้งใจจะงอนยิ้มร่าออกมา



                  " อ้าวเหรอ...นึกว่าทำให้พี่ซะอีก งั้นพี่คงไม่ต้องรอกินอาหารเช้าใครใช่มั้ย งั้นออกไปหาคุณแม่เลยดีกว่า "เห็นคนรักลอยหน้าลอยตาจิกกัดตัวเองได้ ยุนโฮก็ค่อยเบาใจหน่อยว่า แจจุงเองคงไม่โมโหอะไรแล้ว ก็เลยขอแกล้งซักนิดล่ะกัน ว่าแล้วก็แกล้งหมุนตัวออกจากครัว



                  " ดี...ไปเลยไป๊ วันนี้ม๊าอยากเจอแจจุงด้วย ถ้าพี่ยุนโฮไม่พาแจจุงไป ม๊าก็ต้องดุพี่ยุนโฮแน่ๆ ว่าไม่เอาสุดที่รักอย่างแจจุงไปด้วย ไปดิ่ "แจจุงจับขนมปังที่ทาสลัดผักที่ตัวเองทำเมื่อกี้ประกบกันเป็นแผ่นแล้ววางลงที่เขียงเพื่อจะหันให้มันกลายเป็นสามเหลี่ยมเล็กๆพอดีคำ และระหว่างที่ทำก็ไม่วายท้าทายคนรักไปด้วย ก็วันนี้น่ะหลังจากที่ แจจุง จุนซู และซองมินจะไปซื้อเสื้อนักศึกษาเสร็จแล้ว ช่วงบ่ายทั้ง 6 คนก็ได้รับคำเชิญจากป๊ากับม๊าของยุนโฮว่าให้มางานเลี้ยงแสดงความยินดีกับนักศึกษาใหม่ทั้ง 3 ที่เอนทรานซ์เข้าคณะที่ตัวเองต้องการได้ อันที่จริงเขาสอบผ่านมาตั้งนานแล้ว แต่พ่อกับแม่ของแต่ละคนไม่มีใครว่างเลย จึงมีเพียงงานเลี้ยงเล็กๆในคอนโดนี้เท่านั้น และตอนนี้พ่อกับแม่ของยุนโฮมีโอกาสกลับมาที่เกาหลีเป็นเวลา 3 วันก่อนบินกลับไปที่สวิตเซอร์แลนด์ จึงเกิดไอเดียนี้ขึ้น ซึ่งอาจจะเพราะเหตุนี้ด้วยที่แจจุงโมโหมากๆที่ซองมินยังไม่ตื่นซึ่งมันอาจจะสายและผิดเวลากับผู้ใหญ่ทั้ง 2 ท่านได้



                  " ใครบอกว่าพี่จะไม่เอาสุดที่รักพี่ไป... "ยุนโฮก็เหมือนคนโรคจิตนิดๆเหมือนกัน เพราะเมื่อเห็นคนรักมีท่าทางรั้นๆ ดื้อๆแบบนี้ ยุนโฮยิ่งอยากแกล้งให้แจจุงแสดงท่าทางแบบนี้ออกมาเยอะๆ แจจุงวางมีดลงก่อนสะบัดผมทีเดียวกลับมาจ้องยุนโฮทันที



                  " หมายความว่าไง......."แจจุงถามเสียงดัง



                  " ก็อาจจะไปหาสุดที่รักใหม่ๆซักคนไปฝากม๊าไง...แจจุงว่าดีมั้ยล่ะครับ...หืม ฮ่าๆๆๆๆ "ยุนโฮพูดทีเล่นทีจริงได้อย่างกวนประสาทให้คิ้วเรียวๆของคนสวยขมวดเข้าหากัน แจจุงจ้องตากับคนที่ขยับหน้าเข้ามาใกล้อย่างท้าทาย



                  " อยากไปหาที่ไหนก็ไปเลยไป๊...ชิส์ "แจจุงกระแทกจานแซนวิชใส่มือของยุนโฮ ก่อนจะสะบัดหน้าออกจากห้องครัวไป ยุนโฮกระหยิ่มยิ้มอย่างได้ใจก่อนจะรีบตามคนรักออกไป เมื่อใกล้ถึงตัวก็คว้าแขนคนรักแล้วออกแรงกระชากเข้ามาหาทันที



                  " โอ๋ๆๆๆๆ...ล้อเล่นนะครับ คนดี....ฟอดดด "เห็นท่าทางดิ้นไปดิ้นมาอย่างพยามยามขัดขืนอ้อมกอดของตัวเองอย่างแน่นอนแบบนี้ ยุนโฮเลยตัดสินใจเลิกแกล้ง แล้วเปลี่ยนมาอ้อนแทน แถมพูดไปคิ้วทั้งสองก็ยังเป้นปมไม่คลาย ยุนโฮเลยต้องจัดการฟัดแก้มๆนิ่มๆขาวๆไปซักฟอดใหญ่ ซึ่งดูท่าทางคนที่กำลังงอนเองก็จะแพ้การง้อแบบนี้ไม่น้อย ไม่งั้นแก้มของคิม แจจุงคงไม่แดงและรอยยิ้มคงไม่กว้างแบบนั้น.......



                  " คนบ้า...ทีงี้มากอดเค้าไมอ่ะ "แจจุงยิ้มๆก่อนจะทุบแผงอกของคนรักเบาๆ 2-3 ที



          &n