(FIC TVXQ/YJ-YS)

This love is real.....รักนี้คือเรื่องจริง 29

**************************

                   " อ้าวๆๆ   แสงอ่ะ  แสงส่องมาซิ  โธ่เว้ย! ก็บอกแล้วไงว่าเดี๋ยว TVXQ เค้าจะมายืนตรงกลางนี่  แล้วพวกนายก็ต้องส่องไฟมาอ่ะ  เข้าใจมั้ยเนี่ย "เสียงผู้กำกับตะโกนโหวกแหวกใส่เพื่อนร่วมงานด้วยอารมณ์ที่ไม่สู้ดีนัก  หลังจากการซ้อมดำเนินไปได้ไม่ดีเท่าไหร่มาหลายครั้งแล้ว

 

 

                   " เอ่อ!  พี่ครับ "ทีมงานที่กล้าๆกลัวๆคนหนึ่งเดินค้อมตัวเข้ามาหาพี่ผู้กำกับ

 

 

                   " มีอะไร... "ผู้กำกับตะคอกกลับ

 

 

                   " คือพวกเราอ่ะ  ส่องไฟไปถูกที่แล้วอ่ะครับ  แต่ว่า...คุณแจจุงไม่ยอมเดินออกมาตามคิวอ่ะครับ "เสียงทีมงานพูดอย่างแผ่วเบา  เพื่อไม่ให้คนอื่นๆได้ยิน   ผุกำกับคนเดิมขมวดคิ้วด้วยความฉงนสงสัย  สายตาที่ไม่สบอารมณ์นักจับจ้องอยู่ที่โดมเล็กๆกลางเวทีที่แจจุงต้องเดินออกมาเพื่อแสดงโซโล่ PURPLE LINE ด้วยความสงสัย

 

 

                   " ไปเรียกคุณเฮซองมาซิ "ผุ้กำกับกระซิบบอกทีมงาน  

 

 

-------------------------------

ณ ห้องแต่งตัว TVXQ

 

 

                   " ยุนโฮฮฮฮฮ....เมื่อไรแกจะมาแต่งหน้า....หา "เสียงในห้องแต่งตัวอึกทึกครึกโครมไปทั้งเครื่องเป่าผมบ้าง เสียงคุยบ้าง เสียงร้องเพลงของจุนซูบ้าง  หรือแม้กระทั่งเสียงต่อว่าของเฮซองเมื่อกี้ด้วย   ยุนโฮหันมามองหน้าพี่ผู้จัดการก่อนจะค่อยๆเดินเข้ามาหาโดยไม่พูดอะไร   แต่ระหว่างเดินไปนั่งที่เก้าอี้แต่งหน้า   ยุนโฮกลับเหลียวหลังมองที่ประตูทางเข้าทุกครั้งราวกับกำลังรอใครกลับมา  และสมาชิก TVXQ รวมถึง ตัวผู้จัดการวงอย่างเฮซองเองก็รู้ว่า  ยุนโฮเป็นอะไร  คิดอะไรอยู่.....

 

 

                   " มาเถอะน้าพี่...ข้างนอกคนตั้งเยอะไม่มีอะไรให้กังวลขนาดนั้นหรอกน้า "ยูชอนช่วยเฮซองพูดอีกแรง  เมื่อเห็นว่าลีดเดอร์ของวงดูยังไม่ค่อยวางใจเท่าไหร่  ยุนโฮหันกลับมามองหน้าทุกคนราวกับกำลังถามย้ำให้แน่ใจอีกที  ทุกคนพยักหน้าให้อย่างพร้อมเพรียง  ผิดกับชางมินที่หมุนเก้าอี้เข้าหากระจกตามเดิม  แล้วพูดบางสิ่งที่ยุนโฮเองก็เพิ่งคิดได้

 

 

                   " ถ้ามันห่วงมากนัก...ก็รีบมาแต่งหน้าแล้วออกไปดูเขาซี่   จะมานั่งกังวลทำไมเนี่ย  เฮ้อ!   พี่ครับวันนี้ผมเอาผมหน้าม้าเฉียงไปทางซ้ายนะครับ "ชางมินพูดไปก้จัดแต่งผมไป  ราวกับไม่ได้เจาะจงใครเป็นพิเศษ  ก่อนจะหันไปพูดกับพี่ช่างแต่งหน้าราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น  ยุนโฮเหลือบตามองข้างบนอย่างครุ่นคิด  ก่อนจะพยักหน้าคิดตามสิ่งที่ชางมินพูด  แล้วเดินไปนั่งที่นั่งของตัวเองที่ควรนั่งตั้งนานแล้วอย่างเงียบๆ   ทุกคนหันมายิ้มให้กันทันทีที่ยุนโฮสามารถมานั่งแต่งหน้าตามปกติได้แล้ว   แต่ใครจะรู้ว่ามันไม่นานน่ะซิ  เมื่อประตูห้องแต่งตัวเปิดออก

 

 

                   " คุณเฮซองครับ "ทีมงานตะโกนเรียกเฮซองดังลั่น  เรียกสายตาของทุกคนให้จับจ้องทันที  โดยเฉพาะยุนโฮ

 

 

                   " มีอะไรครับ "เฮซองขานรับ  ก่อนจะเดินไปหาทีมงานคนดังกล่าว

 

 

                   " คือว่า...ยังงี้ครับ "ทุกคนในห้องแต่งตัวได้ยินเพียงเท่านั้น  เพราะประโยคต่อจากนั้นทีมงานคนดังกล่าวกระซิบที่ข้างหูของเฮซองแทน  เฮซองมีสีหน้าครุ่นคิดนิดๆเมื่อทีมงานผละออก   เขากวาดตามองสมาขิก TVXQ คนอื่นๆ  ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้ทีมงานคนดังกล่าว

 

 

                   " โอเคครับ  เดี๋ยวผมตามไปล่ะกันครับ "เฮซองกล่าวก่อนจะปิดประตูลงเมื่อทีมงานคนนั้นพยักหน้ารับ  เฮซองจงใจหลบตายุนโฮเพียงคนเดียวก่อนจะกวาดตามองรอบๆ

 

 

                   " แจจุงมีปัญหา   เดี๋ยวฉันมาล่ะกัน "

 

 

///////////โครม///////////

 

 

                   ยังไม่ทันจะฟังได้จบดีด้วยซ็  แค่ได้ยินว่า ' แจจุงมีปัญหา '  ยุนโฮก็ผุดลุกจากเก้าอี้อย่างเร็ว  จนเป้นเหตุให้เก้าอี้ตัวนั้นล้มลงโครมใหญ่  ดีที่ว่าพี่ช่างแต่งหน้าที่กำลังแต่งหน้าให้ยุนโฮนั้นไม่ได้อยู่บริเวณนั้น  ไม่งั้นก็อาจจะมีบาดเจ็บกันบ้างแหล่ะ   แต่ถึงอย่างนั้นคนที่ทำเก้าอี้ล้มกับไม่สนใจอะไรเลย  นอกจากเฮซอง

 

 

                   " แจจุงเป็นอะไรครับพี่   เดี๋ยวผมไปเองดีกว่า "ถามเสร็จก็ยังไม่ได้คำตอบ  ขอแล้วก็ยังไม่ได้รับการอนุญาติ  ร่างของยุนโฮก็พุ่งไปที่ประตูซะแล้ว   เฮซองรีบหันไปคว้ายุนโฮไว้ด้วยความเร็วแสงทันที  ก่อนจะนึกค่อนขอดโชคชะตาตัวเองในใจว่า ' ทำไมตัวเองไม่ว่องไวเหมือนเด็กหนุ่มพวกนี้บ้างน้า '

 

 

                   " ชอง ยุนโฮฮฮ...นายอย่าวู่วามซี่ "เฮซองรั้งยุนโฮไว้  แต่ถึงอย่างนั้นยุนโฮก็ต้านเต็มที่  เฮซองจึงจำเป็นต้องหันไปขอความช่วยเหลือจากยูชอน และชางมินที่นั่งมองอยู่  เมื่อรู้ความหมายของสัญญาณที่พี่ผู้จัดการส่งมาแล้ว  สองหนุ่มก็รีบลุกมาคว้าลีดเดอร์ TVXQ ไว้ทันที

 

 

                   " ปล่อยๆๆ  ฉันเป็นพี่พวกนายน่ะ  ฉันบอกให้พวกนายปล่อยไงเล่า "ยุนโฮยังคงดิ้นไปมา   และอีก 3 คนก็ยังคงรั้งคนที่ดิ้นอยู่  และเมื่อดูท่าว่าคน 3 คนจะเอายุนโฮไม่อยู่  ประกอบกับยุนโฮยังไม่ยอมฟังอะไรด้วย  ทำให้เฮซองต้องหันไปขอความช่วยเหลือจากสมาชิก TVXQ อีกคนที่ยังนั่งไขว่ห้างมองตาปริบๆมาอยู่

 

 

                   " คิม  จุนซู  มาช่วยกันหน่อยเร็วๆ "เฮวองตะโกนลั่น  ในขณะที่มืออีกข้างยังรั้งแขนยุนโฮไว้  จุนซูส่ายทั้งหัวและมือ 2 ข้างพร้อมกันทันที

 

 

                   " ไม่เอาหรอก  พี่ยุนโฮแรงเยอะจะตาย  เดี๋ยวจุนซูโดนลูกหลง "พูดจบยังไม่วายเอียงคอให้เฮซอง  แล้วยิ้มหวานซะด้วย  ถ้าคนปกติเขาก้อาจเคลิ้มไปกับรอยยิ้มนั่นแล้วล่ะ  แต่ไม่ใช่ตอนนี้โว้ยยย...คิม จุนซู

 

 

                   " เออ...จำไว้เลยนะไอ้แบ๊ว "เฮซองว่า  แต่จุนซูก็หาสนใจไม่  นอกจากนั้นยังหันกลับไปเช็คความหล่อ...เอ๊! หรือน่ารัก.....ที่หน้ากระจกต่ออีก

 

 

                   ตอนนี้เหตุการณ์ภายในห้องแต่งตัวกำลังวุ่นวายทีเดียว  สมาชิก TVXQ 3 คนกับผุ้จัดการวง TVXQ อีก 1 คนกำลังตะลุมบอนกันยกใหญ่  โดยมีสมาชิก TVXQ อีก 1 คนนั่งทำหน้าแบ๊วๆมองอยู่ห่างๆ  เหล่าบรรดาสต๊าฟและทีมงานก็ทำอะไรไม่ได้เพราะกลัวพลาด  อาจจะไปกระทบกระเทือนศิลปินได้  ทุกคนได้ยืนล้อมรอบคน 4 คนที่กำลังยื้อแย่งกันอยู่  โดยมีอีกคนนั่งดูอยู่บนเก้าอี้ในวงล้อมด้วย

 

 

                   " คุณจุนซู  ไม่ช่วยหน่อยเหรอฮ้า "ช่างแต่งหน้าสาวประเภทสองคนหนึ่งกระซิบถามจุนซู   จุนซูยิ้มๆก่อนจะส่ายหน้าให้  แล้วเอื้อมหน้ากลับไปกระซิบตอบ

 

 

                   " เรื่องของพวกผู้ชาย  จุนซูไม่ยุ่งหรอกฮะ "จบคำพูดของจุนซูปุ๊บ  ทั้งคนที่ถามและคนที่ยืนล้อมวงอยู่ใกล้ๆจุนซูก็หันมามองจุนซูเป็นตาเดียวทันที   ทุกคนคงอยากถามอ่ะ  แต่ทุกคนก็คงมีมารยาทพอ  

 

..........ก็แล้วตัวเองไม่ใช่ผู้ชายหรือไงเล่า...คิม จุนซู..............

 

                   ส่วนเจ้าตัวก้หันกลับไปมองการยื้อแย่งต่อ  แต่แล้วตากลมๆก้เบิกกว้างก่อนริมฝีปากจะคลี่ยิ้ม  แล้วเอนหลังไปพูดกับพี่ๆช่างแต่งหน้ากลุ่มเดิมต่อ

 

 

                   " พี่ๆฮะดูคนกลุ่มนั้นดิ  ผู้ชาย 3 คนยังเอาพี่ยุนโฮไม่อยู่เลย "จุนซูว่าพลางชี้ไปที่ยุนโฮ ยูชอน ชางมิน และเฮซอง

 

 

                   " จริงด้วยซิฮ้า  น้องจุนซู  สงสัยต้องใช้ผู้ชายร่างยักษ์ๆกว่านี้ดีมั้ยอ่ะค้า  เพื่อจะหยุดคุณยุนโฮได้ "ช่างแต่งหน้าสาวประเภทสองออกความเห็น  แต่จุนซูกลับส่ายหัวจนผมสะบัด

 

 

                   " ใช้ทำไมร่างยักษ์ๆ  ร่างบางๆอย่างคนนู้นก็อยู่หมัดแล้ว  นู้นๆๆๆๆ "จุนซูตอบด้วยเสียงทะเล้น  ก่อนจะชี้ไม้ชี้มือไปที่ประตูทางเข้า

 

 

                   " อ้าว...น้องแจจุง "พี่ช่างแต่งหน้าอุทานเสียงเบา  ก่อนจะหันไปยิ้มให้จุนซูอย่างรู้ทัน   จุนซูพยักหน้ารับก่อนจะยกมือขึ้นโบกไปมา

 

 

                   " พี่แจจุงๆๆๆ  เฮ้ๆๆๆๆ  ฮ่าๆๆ "จุนซูเรียกไปก็หัวเราะไป  เมื่อตอนนี้คนกำลังจ้องมาที่เขาเป็นตาเดียว  แม้กระทั่ง 4 คนที่ตะลุมบอนกันอยู่เมื่อกี้ก็ยังหันมามอง   ก่อนทุกคนจะหันไปอีกทางเมื่อเสียงหวานดังขึ้น

 

 

                   " ว่าไงจุนซู.... "แจจุงที่เพิ่งมาถึงตอบกลับเสียงใส  แล้วโบกมือกลับ  ก่อนแจจุงจะเพิ่งสังเกตุเห็นว่า พี่เฮซอง ยุนโฮ ยูชอน และชางมินกองรวมกันอยู่ตรงหน้า   คนสวยเอียงหน้ามองทั้ง 4 ก่อนถามขึ้น

 

 

                   " เล่นอะไรกันอยู่เหรอฮะ "แจจุงถาม  ทุกคนเงียบกันหมด  ก่อนทั้งหมดจะได้สิ  ยุนโฮลุกขึ้นยืนให้ตรงๆก่อนจะโผหาแจจุงทันที

 

 

                   " มีอะไรหรือเปล่า   เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า  มีใครทำอะไรมั้ยเนี่ย...ไหนให้ดูซิ "พูดไปยุนโฮก็จับแจจุงผลิกๆๆๆไปแล้วผลิกๆๆมา   จนคนอื่นๆพากันเวียนหัวไปหมด

 

 

                   " โอ้ย!   พอแล้วน้ายุนโฮ  ฉันจะเวียนหัวตายแล้ว "เฮซองที่เพิ่งจัดเสื้อผ้าให้เข้าทางเอ่ยบอกประชด  ก่อนจะหันไปยิ้มให้ทุกคนคล้ายกับบอกว่าไม่มีอะไรแล้ว  ทุกคนพยักหน้ารับ  ก่อนจะพากันเดินออกจากห้องแต่งตัวของ TVXQ ไป

 

 

                   " ยุนโฮเป็นอะไรเหรอ...เค้าไม่ได้เป็นอะไรซะหน่อย "แจจุงเอ่ยถามขณะถูกยุนโฮกุมไหล่ทั้งสองข้างไว้  แล้วก้มลงมองร่างกายคนรักตั้งแต่หัวจรดเท้าเพื่อสำรวจ

 

 

                   " ก็นึกว่านายจะเครียดเรื่อง....เอ่อ...นั้นอีกน่ะซิ "ยุนโฮจงใจหยุดนิดๆ  เมื่อคิดว่าถ้าพูดสิ่งที่เกี่ยวข้องกับคืนนั้น  แม้แต่นิด  คนสวยของเขาอาจจะคิดมาก   แต่เปล่าเลย  แจจุงตรงหน้าที่คิดว่าอาจจะซึมเศร้ากับปิดปากหัวเราะเบาๆ

 

 

        &n